1901
Ιωσήφ
Ελιγιά
1931
Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
O Ελιγιά γεννιέται στα Γιάννενα το 1901
Φοιτά στο σύγχρονο σχολείο της Alliance Ιsraélite Universelle.
1917
Δημοσιεύει το πρώτο του ποίημα στο περιοδικό Ισραήλ (τευχ. 1, Νοέμβριος 1917).
Τα πρώτα του έργα φανερώνουν μια σιωνιστική κατεύθυνση.
1918
Με σαφείς επιρροές από το κίνημα του σιωνισμού, γράφει το 1918 τα ποιήματα «Για σε Σιών πατρίδα μου το αίμα μου θα χύσω» και «Οι τρεις Ραβίνοι».
Διορίζεται δάσκαλος στο σχολείο της Alliance Israélite universelle στα Γιάννενα. Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην εκμάθηση της γαλλικής γλώσσας.
1918
1921
Δημοσίευση στον Νουμά
Συμμετέχει στον πανηγυρικό εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς που οργανώνει το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων, απαγγέλοντας Βάρναλη. Ο Ελιγιά φαίνεται πλέον να κάνει μια αριστερή ιδεολογική στροφή.
1923
Ο σοσιαλιστικός σύλλογος εφέδρων στρατιωτών, Πανηπειρωτική Ένωσις Παλαιών Πολεμιστών, εκδίδει την εφημερίδα «Νέος Αγών», που δημοσιεύει το αντιμιλιταριστικό ποίημα «Μιλιταρισμός» του Ελιγιά.
Ο Αβραάμ Δαυίδ είναι αυτός που τον μύησε στην εβραϊκή ιστορία και παράδοση, και σ΄ αυτόν ο Ελιγιά θα αφιερώσει την περισπούδαστη μελέτη του «Περί Μεταβιβλικής Ποιήσεως», Γιάννενα 1924.
Ο Ελιγιά ευρισκόμενος στην απομόνωση, γράφει το ποίημα «Πίσω απ’ τα κάγκελα», το οποίο και απαγγέλλει στους συγκρατούμενούς του:
Βαρειά βαρειά στη σάρκα μου κροτούν τα σίδερά σου.
Σκλαβιά πικρή, σκλαβιά αιματοβυζάστρα.
Και λαχταράω για λύτρωμα, για τον πλατύν αγέρα
Μα, ωιμέ, τριπλά της φυλακής τα κάστρα.
Μαύρε Σατράπη, άγριε φονιά, δε με νικάς, ωστόσο
Και ταπεινά η ψυχή μου δε λυγίζει.
Δε ζητιανεύω λευτεριά, δε ζητιανεύω χάρι
Στην πόρτα, ω Κάιν, το κρίμα σου σταλάζει!
1925
Στις 16 Ιανουαρίου αποφυλακίζεται και μετά από μια σύντομη παραμονή στο Αργυρόκαστρο μετακομίζει στην Αθήνα.
Εκεί εντάσσεται στους καλλιτεχνικούς κύκλους και γράφει τα λήμματα εβραϊκού περιεχομένου για τη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια.
Στο φιλολογικό παράρτημα της εγκυκλοπαίδειας δημοσιεύει και μερικές από τις μεταφράσεις του. Συνεισφέρει άρθρα στο περιοδικό Κριτική και Τέχνη.
Δημοσιεύεται το ποίημα με τον τίτλο “Το Τορά μας”.
Συντάσσει για την Εγκυκλοπαίδεια λήμματα ιστορικού, φιλοσοφικού, φιλολογικού και λοιπού περιεχομένου, και συνεχίζει τις μεταφράσεις βιβλικών και εβραϊκών λογοτεχνικών κειμένων.
1927
Κορυφαία θεωρείται η ολοκλήρωση της μετάφρασης του Άσματος Ασμάτων (Chir Ahchirim), την οποία πρωτοπαρουσιάζει στην Εγκυκλοπαιδεία, στις 9 Οκτωβρίου.
Το 1927 Επιστρέφει στα Γιάννενα όπου γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό από την κοινότητα.
Παίρνει το δίπλωμά του από τη Γαλλική Ακαδημία Αθηνών,το 1928
Το 1930 διορίζεται καθηγητής Γαλλικών στο Κιλκίς όπου δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην καθημερινότητα της επαρχιακής πόλης και αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει το επίθετο Καπούλιας, υπό την πίεση του αντισημίτη γυμνασιάρχη.
1930
Δημοσιεύεται το ποίημα «Κιλκίς» στο περιοδικό Πρωτοπόροι του Γιώργη Πικρού.
1931
Προσβάλλεται από τύφο. Πεθαίνει στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου.
1934
27 Σεπτεμβρίου, φιλολογικό μνημόσυνο
Δημοσίευση του In Memoriam από Μπενέ-Μπερίθ.
Πρόκειται για την πρώτη έκδοση ποιητικής συλλογής του Ελιγιά, χωρίς να είναι όμως εξαντλητική.